Το καφενείο του Μυρσιάδη
Το καφενείο του Κώστα Μυρσιάδη ήταν στην παραλία του Αγίου Κωνσταντίνου, εκεί που είναι τώρα το εστιατόριο του γιου του του Σταύρου. Το καφενείο αυτό το πρωτογνώρισα τη δεκαετία του '60, παιδί, όταν στο χωριό υπήρχαν τρία άλλα. Ήταν του Αντώνη Ευγενικού, στον πάνω δρόμο, στην "εθνική οδό", εξυπηρετούσε τη βασική στάση του λεωφορείου, έχει κλείσει εδώ και πολλά χρόνια. Ήταν και του Φώτη Χατζηκώστα, λίγο πιο πέρα στην παραλία. Ο κυρ Φώτης είναι ο μόνος σήμερα από τους τρεις που έχει μείνει στη ζωή και διατηρεί το καφενείο του, το "Λιμάνι". Το χωριό το ήξερα βασικά τα καλοκαίρια. Μέναμε εκεί δυο μήνες κάθε χρόνο, ίσως και παραπάνω, όσο ήταν κλειστά τα σχολεία. Στα γυμνασιακά μου χρόνια δυο με τρεις ώρες κάθε μεσημέρι, μετά το μπάνιο στη θάλασσα και το φαγητό, τις περνούσα στο καφενείο του Μυρσιάδη παίζοντας τάβλι, κατά κανόνα με ένα ξάδερφό μου, περίπου συνομήλικο, επίσης θερινό επισκέπτη. Μελετούσαμε θεωρία πιθανοτήτων, αντικείμενο που μάθαμε και οι δυο πιο συσ...